ده فرمان زندگی
۱- دعا عبارت “لاستیک زاپاس” نیست که هر زمان دچار دردسر شدیم از آن استفاده کنیم. بلکه مانند فرمان اتومبیل است که ما را در طول راه در مسیر درست قرار میدهد.
۲- آیا هرگز اندیشیدهاید که چرا شیشۀ جلو اینقدر بزرگ و آینه جهت نگاه کردن به پشت سر از شیشۀ عقب اینقدر کوچک است؟ چون آینده به مراتب مهمتر از گذشته است. جلو را بنگرید و پیش بروید.
۳- دوستی مانند کتاب است. در چند ثانیه میتوان آن را سوزاند و نابود کرد امّا نوشتنش عمری طول میکشد.
۴- همه چیز در زندگی موقّت است. اگر کارها درست شود، خشنود باشید، ولی آنقدرها به درازا نخواهد کشید و اگر هم بر وفق مراد نباشد، نگران نباشید؛ این نیز آنقدرها به درازا نخواهد کشید.
۵- دوستان قدیم مانند طلایند. دوستان جدید مانند الماسند. الماس را به دست آورید، امّا طلا را فراموش نکنید. زیرا برای حفظ الماس، حتماً باید انگشتر طلایی داشته باشید تا بر آن سوارش کنید.
۶- غالباً وقتی امیدمان را از دست میدهیم، و بر این باوریم که به نقطۀ پایان رسیدهایم، خداوند از بالای سرمان لبخندی زده میگوید، “آسوده باش، عزیزم. این تنها چرخشی در زندگی است و نه پایان آن.”
۷- وقتی خداوند مشکلات را حلّ میکند، به تواناییهایش ایمان دارید؛ وقتی خداوند مسائل را حل نمیکند، او به تواناییهای شما ایمان دارد.
۸- مردی نابینا از آنتونی قدّیس پرسید، “آیا بدتر از نابینایی هم دردی وجود دارد؟” قدّیس جواب داد، “بله، از دست دادن بینش و بصیرت.”
۹- وقتی برای دیگران دعا میکنید، خداوند به شما گوش داده آنها را مشمول عنایت خویش قرار میدهد. وقتی آسوده از خطرات و در خرسندی و شادی هستید، به خاطر داشته باشید که کسی برای شما دعا کرده است.
۱۰- نگرانی سبب از بین رفتن دردسرهای آینده نمیشود، بلکه آسودگی امروز را از بین میبرد.
